Kim jestem?

Witam, mam na imię Kuba. Urodziłem się 5 marca 2007 roku, jako zdrowe dziecko, dostałem 10 punktów w skali Apgar. Rodzice byli baaaardzo dumni. Mama mówi, że przez pierwszy rok mojego życia w ogóle nie wiedziała, że jestem. Myślę, że trochę sobie żartuje, ale zawsze mnie chwaliła… Dawałem rodzicom przesypiać całe noce, spałem, jadłem i rozwijałem się prawidłowo. Kiedy skończyłem dwa latka rodzice zaczęli się niepokoić, że niewiele mówię. Jednak kiedy zrobili mi bilans, lekarze uspakajali, że wszystko ze mną ok, a mowa przyjdzie później. Byliśmy nawet kilka razy u logopedy… zaleciła ćwiczenia. Mama jednak niecierpliwiła się coraz bardziej, namówiła tatę, żebyśmy wybrali się do psychologa. I tak poznaliśmy Panią Kasię. Nie chciałem się z Nią bawić, wtuliłem się w tatę… wtedy ta Pani stwierdziła, że mam autyzm. Po raz pierwszy zobaczyłem rodziców płaczących, nie ze szczęścia jak przy moich narodzinach. Sam nie wiedziałem, co robić, jak im pomóc, trochę się przestraszyłem.

Na szczęście rodzice szybko otarli łzy i zaczęliśmy się diagnozować u innych miłych Pań. W grudniu 2009 roku Pani Doktor powiedziała rodzicom, że mam Całościowe Zaburzenia Rozwojowe. Pocieszyła nas też, że jeśli będę dzielnie pracował mam szanse na samodzielne życie w przyszłości! Kiedyś moi rodzice odejdą, więc postanowiłem bardzo się starać. [dalej]

strona: 1 2